Het hoge monument van de Duitse marine bij Kiel (rechts op de foto) is vandaag een mooie 'aanvliegroute' voor de vele zeilers die de havenmond van de stad zoeken. Zelfs voor ons was 'ie handig: we konden 'm van vele tientallen kilometers al zien. We zijn vanmorgen in Gothenburg aan de terugweg begonnen en het is vandaag net zo'n dag als gisteren: volop zon en veel water.

 
Op Goteborg City Airport Säve is het druk met sport- en zakenvliegtuigen én met passagiers van Ryanair. De dienstdoende mevrouw van de havendienst houdt haar hoofd koel en is bijzonder gastvrij. We mogen in haar kantoortje gebruik maken van de computer om onze vliegplannen in te leveren en het weer te bestuderen. Dat laatste hoort erbij, maar is vandaag eigenlijk niet nodig. We zitten nauwelijks in de lucht of we kijken links en rechts tientallen kilometers ver over de schitterende kuststrook.

De verkeersleider biedt aanvankelijk aan om na de start de koers van de startbaan te handhaven. Vanwege een snelle businessjet die een paar minuten later vertrekt en ons waarschijnlijk een paar kilometer hoger passeert, stuurt 'ie ons toch eerst richting zee. Daar blijven we een tijdje. Kennenlijk zijn we vroeg, want de jachthavens liggen nog vol.

 
Op weg naar Roskilde in Denemarken klimmen we boven het Kattegat lekker naar FL65. De luchtdruk is hoog, dus in werkelijkheid zitten we boven de 7000 voet. Dat is ruim 2 kilometer. Vanaf die hoogte ligt het eiland Anholt (foto) er vandaag schitterend bij met de Deense kust op de achtergrond.

Van Kopenhagen Control mogen we lekker lang op flightlevel blijven. Vlak voordat we de Deense kust bereiken bij de Bocht van Hesselø, nemen we contact op met Roskilde Approach en dalen we langzaam maar zeker tot voor ons normale hoogte: onder het commerciële vliegverkeer. Hier geen rotsen meer. Glooiende weilanden langs de Roskilde Fjord en een beetje koolzaad verwelkomen ons in Denemarken. Een kleurrijke aanblik na zoveel rots.

 
Roskilde Airport heeft voor het gemak de landingslampen aan gedaan. De havendienst is vast aan het kijken of er een lampje los zit, want 60 kilometer zicht is hier vast ook wel voldoende… Het is Eelde-achtig druk met veel lesverkeer en vliegtuigjes met grote snelheidsverschillen.

Wij moeten ons best doen om een kistje voor ons niet in te halen. We wachten (natuurlijk) met landen tot de voorgangers van de baan zijn en dan vraagt de toren ons meteen om vaart te maken omdat er een jet achter ons zit. We zijn al bijna bij de pomp als hij landt. Kiezen kun je hier, tussen BP en Shell. Het wordt de laatste, want BP heeft al een klant.

Deense vliegvelden blinken niet uit in gezelligheid en sfeervolle horeca, zeker niet buiten werkdagen. Roskilde is daarop geen uitzondering, maar er is wel koffie en de mevrouw neemt daar ook alle tijd voor. Een stukje koek erbij, met een boterachtige subsidie als toegift, en we vermaken ons wel met uitzicht op een prachtige Fouga Magister die je voor 1000 euro een halfuurtje kunt huren. Met chauffeur en inclusief aerobatics.

Op Roskilde stappen we met z'n drieën over van de Piper op de Cirrus. Het vliegplan naar Duitsland is voor ons opgegeven, krijgen we te horen. Dat is ook zo, maar de verkeersleider weet van niks. Hij zegt dat pas als we naar de baan rijden en geeft ons dan opdracht een parkeerplaats op te zoeken. Hij weet dat de andere Hollanders een plan hadden en gaat op zoek naar dat van ons, maar kan het niet vinden. Of we via operations een en ander goed willen maken. Gelukkig kan dat over de radio. De Denen zijn zo vriendelijk het plan van onze maatjes te kopiëren en vijf minuten later ligt het plan ook op de toren. De vlucht naar Duitsland -nu zijn we voor ons gevoel echt op de terugweg- kan beginnen. Een kort stukje Sjælland en krijgen alweer zee in zicht.

 
We vliegen langs Langeland en Søndersø en zien het water bij sommige eilanden groen kleuren. In de verte lonkt Kiel. Daar, weten we, is de horeca wel goed en kunnen we deze driedaagse vlucht culinair besluiten. Daarvoor kruipen we wel weg uit de zon. Het is hier te heet om zonder bescherming te tafelen.

Na vertrek van Kiel vliegt de Cirrus nog even naar Leer om te tanken en gaat de Piper rechtstreeks terug zodat ze ongeveer tegelijk aankomen. Onderweg nog een laatste keer zeilbootjes, het Noord-Oostzee kanaal (foto's rechts).

We zien ook een concurrent van de Eemshaven in wording: er wordt hard gebouwd aan de Jade Weser Port bij Wilhelmshaven. Om het sportvliegveld van Cuxhaven te ontdekken, moet je goed kijken: de grasbaan ligt links van het grote vliegveld van de stad! Om de zon- en waterdriedaagse in stijl te besluiten, hieronder nog een plaatje van het Groninger Schildmeer!

Dat het niet nodig is,

En de Kieler Woche begint pas over twee weken… Wij genieten van het schouwspel en